हितगुज

हितगुज सांग सखी तू शांत कशी

चेहरा तुझा उदास का डोळ्यांमध्ये लाली कशी

दुःख तुझे मज सांगशील का

नको लपवू वेदना तुझ्या सहन करून

गप्प का बसावे किती दिवस

तू झिजावे स्त्री जन्माला का शाप म्हणावे

चार भिंतीच्या आत जग तुझे

कुटुंबाचे कर्तव्य पार पडताना जबाबदारीचे डोक्यावर ओझे

तरी तू स्वतःला विसरू नको ना

आई वडिलांनी लाडात वाढवले किती मोठे स्वप्न होते जे तू पाहीले

डोळ्यात तुझ्या नव्हते कधी अश्रू आले

तेव्हाचे तेज ते आता कुठे हरविले

बोल तू माझ्याशी मन कर मोकळे डोळ्यातील आसवे ओघळु दे

माझा खांदा आधाराला घे

त्रास तुझा जरा मला कळू दे

नको समजू एकटी आहेस

सगळ्या मैत्रिणी तुझ्याच आहेत

व्यक्त करून बघ स्वतःला

प्रत्येकीची दुखणी सारखीच आहेत