हिरवळ....

शुष्कता सोसते हिरवळीचा भार

पायी तिच्या रान सारं

डोई मोकळं आभाळ

पर्णहीन प्राण तिचा

शोधतो पाऊसही सखा

 

वाट तिची अनघड 

गोंदण मात्र उजाड

येतात सगळेच तिच्या नशिबी

जातात निघून आपापल्या वाटा

ती मात्र शोधात अजूनही त्याच्याच

 

आता कळतात तिला माणसं, पक्षी, प्राणी आणि निसर्गही

प्रत्येकाची वेगळी लहर

भाव भावनांचा वेगळाच कहर

पण ती रडत नाही

जगून घेते सारं आता

आणि हसून स्वागत करते

निळ्या आकाशाचंही आता...