गुलामगिरी

रातंदिवसाची धावपळ 

कशासाठी तर पोटासाठी

पोट भरलं तरी ही सवय

लागते धावायची पैशापाठी 

सारे जवळ असले तरी 

वेळ नाही थांबण्यास 

आजूबाजूच्या गमती 

मिळत नाही पहाण्यास 

असूनही मिळवण्याच्या 

गाडी, बंगला, चाकर,

बनतो गुलाम सवयींचा,

पुरे न का एक भाकर?

पहाटेचा गार, शांत वारा

श्वासात कधीतरी घ्यावा 

सुर्याची किरणे पसरता

पक्ष्यांचा कलरव ऐकावा

पुनवेच्या टिपूर चांदण्याने 

न्हाऊ घालावे तनाला 

ढगां आढचा चांदोबा दिसता 

आनंद भरू द्यावा मनाला

पैसाच नसतो सर्व काही 

बुद्धीला कसे पटवावे 

या छोट्या छोट्या गोष्टींनी

आयुष्य हे कसे नटवावे!