एक आठवण

अजूनही आठवतं ते घर 

जिथे गरीबी सुखात नांदत होती

भिंती वरच्या रिकाम्या डब्यात निवांतपणे

डोळ्यासमोर उभी राहते 

मिणमिणत्या दिव्याची चिंधीची वात

जी आसुसलेली असेन मातीच्या तेलासाठी

घडीघडी विझणारी इवलीशी ...

अजूनही आठवते त्या काळचा मित्र

गरीब सुदामा

त्याच्या घरची भली माणसं साधीभोळी

जणू की खऱ्या रक्ताची...

शहरात राहतांना आठवते ती एक रात्र

खेड्यातल्या सोबत्याच्या घरची

माणूसपण जपणारी

कढी कोंड्याच्या येथेच्छ मेजवाणीची

मनाला भुरळ पाडणारी...

आठवते त्या दिवशीचं शितल चांदणं

तेव्हा सारं काही खुजं भासते

त्या आपुलकीच्या समोर

समजायला येतो जीवनाचा अर्थ