चंद्र आकाशीचा

एकतीस डिसेंबरला कुट्ट नभांगणी

आतुरतेने वाट पहात होतीच त्याची

कधी येईल नि बदलून टाकेल जीवन

पहात होती नभात शोभा चांदण्यांची

आगमन व्हायला उलटतील तास बारा

सुटला होता धुंद करणारा हा मंद वारा

थंडीने अंगावर उठला होताच शहारा

रोमांचित कानी शीळ घाली रानवारा

  

कोण म्हणूनी तुम्ही काय मजला पुसता

अहो शांत अशी प्रेयसी निशा तिचे नाव

काळोखातच चाचपडते ठेचकाळतेय

वाट पाहतेय दिवसाची कळले का राव