भातुकली

माझी गोंडस परी खेळत होती घेऊन बाहुली

बघत होते मी हरपून खेळ मांडला तिने भातुकली

रोज बघून घरात आईला किती पद्धतशीर भांडी मांडली

एका क्षणात मनात आले स्त्री जन्माला येऊन ही तर चुकली

डोळ्यात किती तेज तिच्या मैत्रिणी पण होत्या खेळात

दंग इतका छान भातुकलीचा रंग भीती वाटते कोणी करू नये भंग

साऱ्या घरभर तिचे खेळणे तिच्या खेळात माझे रंगणे

चिमुरडीचे गोड हसणे किती अवघड तिला जपणे

दिवस असेच आनंदात माझे हळू हळू परी मोठी होऊ लागली

माझ्या मनात भीती ची पाल चुकचुकली

तिच्या रक्षणाची चाहूल लागली खरंच का ती स्त्री जन्म घेऊन चुकली

लहानच बरी होती हवं तसे बागडत होती स्वरक्षणाचे धडे तिला देत होते

तरीही काळजीने भीत होते समाजाचा कायदा काही केल्या बदलत नाही

नराधमांची नशा उतरत नाही शेवटी दोष तिच्यावरच येतो मन म्हणते देवा कशाला हा स्त्री जन्म देतो