बेंदूरबैल

आता परत जातो कुरवात

काळी माती घेऊन येतो घरात

लडबडीत होऊन चिकलानं

दोन बैल बनवीन हातानं

दावणीला नाही उभं जनावर

वळचनीला नाही मोडकी नांगर

गवानीत टाकीन खोटा चारा

बांधून मी या दोघांना

साजरा करीन बैलपोळा

या सर्व कल्पना मनात डोकावतात

लहानपण हरवलं पण

जुन्या आठवणी आठवतात

बैलाची दिवाळी साजरी होत असे

रंग लावुन शिंगांना त्यावर गोंडा शोभून दिसे

गावाकडची पिकलेली पाने गळून पडली

सणासुदीची मजाच नाही उरली

काटीचा सारा घेऊन संस्कृतीचा नारा देनारा

शेतकरीवर्गच उरला नाही

सणाचा रंग फिका पडला