बाप

राब राब राबतो जो आपल्यासाठी रोज

काबाड कष्टाची करत असतो नवी खोज

घाम गाळून उन्हात जीव दमवत असतो

मुलांसाठी त्याच्याजवळ पर्याय नसतो

थकून भागुन येऊन मुलांजवळ रमतो

सारे दुःख विसरून त्यांच्यामध्ये खेळतो

जीवावर खेळून तो घाबरला ना कधीच

त्यांच्या पाठीशी तो उभा असतो आधीच

डोळ्यातले अश्रू कधी समोर पाडत नाही

बाहेर जाऊन एकट्यात रडून घेतो कसाही

खिश्यात नसते दमडी तरी खाऊ घेणार

मुलांची भूक तो कधीच नाही मारणार

उपाशी स्वतः राहून वाचवेल मुलांसाठी

खंबीरपणे उभा राहील स्वतः घरासाठी