बालपणीच्या आठवणी

लहानपण देगा देवा

रंगून जातो या रम्य आठवणीत

ते सुंदर क्षण आठवून

आनंदून जाते माझे मन

कसं संपलं बालपण

कळले नाही मला ते

आनंदाच्या हिंदोळ्यावर

घेतले झोके डौलाने

किती निरागस मने होती

नव्हता स्वार्थ नव्हती धावपळ

हट्टाने मिळतं असे सारे

मागताच होई पूर्ण सारे

केले मनावर संस्कार थोर

ऐकावं साऱ्याचं,ठेवावा मान

जडण घडण झाली मनावर

संस्कारचा पाया रचिला 

बालपणीचा काळ सुखाचा

नसे चिंता, असे गंमत जंमत

स्वछंदी खगाप्रमाणे मन घेई 

सदा उंच भरारी आनंदात