बालपण

मोठं झाल्यावर बदलून जातं सारं काही

बालपण मात्र विसरून जाता येत नाही

राहिल्या आहेत फक्त त्या सुंदर आठवणी

सारं आठवून येत डोळ्यात नकळत पाणी

नाही कोणाशी भांडण अन् नाही कोणाशी वैर

लहानपणी वागण्यात आपल्या काहीच नव्हतं गैर

पावसाच्या पाण्यात कागदाची नाव सोडणं

अन् आई ओरडेपर्यंत चिंब मनसोक्त भिजणं

शाळा सुटल्यावर जाऊन चिंचा अन् बोरं खायचं

मित्रमैत्रिणींसोबत गप्पा अन् उड्या मारत घरी जायचं

ना कसली भिती अन् ना कसली चिंता

येत होतं आयुष्य मनमोकळं जगता

जाता येईल का पुन्हा एकदा बालपणी

अन् साठवता येतील का त्या मौल्यवान आठवणी