बाभळ

वैशाखातही बाभळ

हिरवळ सांभाळते

गर्द हिरव्या शालूचा 

साज नाजूक नेसते

सोनपिवळ्या रंगाच्या

चांदण्यांनी उजळते

सडा सोनेरी फुलांचा

रानामध्ये शिंपडते 

मोरपीस फिरवून

तिला कोणी स्पर्श केला

शहारून बाभळीच्या 

अंगभर काटा आला

बाभळीच्या फांदीवर 

वारा नशेत झुलतो

काटा काटा बाभळीचा

गीत व्यथांचे रचतो

चंद्र वयात आलेला

काटा एकेक शोधतो

आणि चंदेरी रेघोट्या 

त्याच्यावरती ओढतो

जरी तुळशी सारखे 

नाही लाभले अंगण

गार सावली करते

वाटसरूंचे औक्षण

कमनीय बांध्यासह

उभी एकटी रानात

जणू शील जपण्याचे

तिच्या औदार्य काट्यात

खोडावरच्या थराचा

वाटे पाहून पापुद्रा

उमटली तिच्यावर

निसर्गाची राजमुद्रा

काळजात मी अशीच

एक जपली बाभळ

मला वादळातही ती

देते जगण्याचे बळ