अथांग सागर

काळजाच्या एका कुपीत

अबोल शब्द हे साठती,

झेप घेत सरसावूनी

नयनातून डोकावती.

अथांग सागर प्रश्नांचा

घालतो थैमान मनात,

घालमेल होई जीवाची

त्राण ना उरतो तनात.