अंकुर

 बंद मुठठी आवळुन आईच्या उदरात होते

 बंद डोळ्याने खुप स्वप्ने बघत होती 

आईचे हृदय जगण्याचा आभास करून देत होते

 तिच्या श्वासातून मातीचा सुगंध घेत होते

आईचा आनंद तिचे हसने जाणवत होते

बाहेरील सृष्टी बघण्याची वाट मी पहात होते

पण अचानक काय झाले मला कळलेच नव्हते

 आईचे हसने बंद झाले होते

बाबा तिची समजूत काढत होते

प्रकाशाची रेघ कमी होताना जाणवत होती

क्षणात अंधार झाला आणि सर्व शांत झाले

हे जग बघायच्या आधीच घात केला माझा

डोळे ऊघडण्या आधीच अंत झाला माझा