अमर राहून मरणात

प्रेमाच्या सावलीत येता 

मन मनासी हसले 

धडपडले जीव उन्हात 

शब्द थेंबाने भिजले 

दिलासा घेतं उल्हासले फार 

एकवटून स्वसमर झाले 

प्रकाश घेऊन अंधाऱ्या रात्री  

एकतेत उतरली क्रांती 

दम भरून आपले रूप  

अस्तित्वाचा मूळ हक्कासीं 

उभे ठाकले नवं दुनियेत 

आंकाक्षेच्या नावेत बसून

पाण्याचे गुणगान करत 

रस भरतो हिरव्या देठात 

खाऊन खुलवते अंकुर 

फळे गोमटी गोडीची 

उगवते जगण्याचे मर्म 

कर्मात आनंदी होऊन 

फिरत शोधतो क्षितिजात

अमर राहून मरणात