आठवणीतील एक दिवस

आठवते आजही मला

त्र्यंबकेश्वरचे दर्शन

तु नि मी आपण दोघी

ठरले आपले मिशन

सकाळची वेळ होती

पहिलीच बस होती

गार गार वारा नि

डोळयावर झोप होती

पाऊल ठेवलं त्र्यंबकमध्ये

पोटात कावळे करी कावकाव

गेलो मग हॉटेल मध्ये

हाणले दोन वडापाव

मग गाठले मंदिर सत्वर

स्वामींची मुर्ती दिसे मनोहर

हटता हटेना आपली नजर

दिवस सार्थकी लागला खरोखर

विसरणार नाही कधी मी

तुझ्या बरोबरचा हा प्रवास

तुझ्याबरोबरच्या आठवणी

साठवून ठेवल्यात खास