વાસંતી દુહા

સુણ્યા કોયલ ટહુકા, ને વા વાસંતી વાય,

ફાગ તારા આદરા, પ્રીત સુવાસ છવાય...

ધરાં એ ઓઢી લીલી ઓઢણી, ને ઓઢણી માં ટાંક્યા ફૂલ,

એ આવી - આવી રુડી ઋત વસંત, પ્રેમ સુવાસ ભરપૂર...

ખીલી કળીઓ, રવિ ઊગ્યાં, ને ધરણીને ઝાકળનો શણગાર,

મંદ વાયે શીળો - શીળો વાયરો, ને કરે પારેવડાં કિલકાર...

કૂણી કિરણ પ્રભાતે નીકળી, છોડી રવિરાયનો દેશ,

દોડી દોડી એ આવતી, રાણી ધરણીના પ્રદેશ...

કિરણ મળી માત ધરાં ને, સુણાવે સૂર્ય તણો સંદેશ,

સંક્રાન્ત ગઈ પોષ ગયો, આવશે હમણાં વસંત તારે દેશ.