ତୁମ ବିନା

ଭାବନା ରାଇଜେ ଶବ୍ଦ ମାଳ ମାଳ 

ଅଚାନକେ ଆଣେ ସୁଗନ୍ଧ ବାହି 

ନିର୍ଜୀବ ଜୀବନ ସଜୀବ ହୋଇଲା 

ଅଣାୟତେ ବକ୍ଷେ ଗଲେ ମୁଁ ଶୋଇ ।।

ଶବ୍ଦକୁ ସାଉଁଟି ଯତନେ ରଖିଛି 

ପ୍ରୀତି ଫରୁଆର ସାତ ସିନ୍ଦୁକେ 

କଟିରୁ ଖସିଲା ବାସି ପିନ୍ଧା ଶାଢି 

ବିଜୁଳି ପରିକା ଦେହେ ଚମକେ।।

ଅଳସି ଆଖିରୁ ସପନ ସରିଲା

ଲାଜୁଆ ମୁହଁଟା ଦର୍ପଣ ଖୋଜେ 

ତୁମରି ସ୍ପର୍ଶରେ ଦିନ ବିତିଯାଏ 

କବିତା ଲେଖାରେ ଦିନଟି ହଜେ ।।