ସୁନାବେଶେ ଦୀନବନ୍ଧୁ

କୋଟି ପ୍ରଣିପାତ ହେ କୈବଲ୍ଯନାଥ

   କୋଟି କରୁଣାର ସିନ୍ଧୁ 

ମହଣ ମହଣ ସୁନାରେ ସଜେଇ 

   ସୁନାବେଶେ ଦୀନବନ୍ଧୁ ।।

 ଝରେ ବାରୀଧାରା ଦେଖ ଆକାଶ ରୁ

     ସିକ୍ତକରେ ତନୁମନ 

ସୁନାବେଶ ହୋଇ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି

    ମୋ ପ୍ରଭୁ ଚକା ନୟନ।।

ଲୋଡା ନାହିଁ ଧନ ନାହିଁ ଅଭିମାନ

   ଖାଲି ଟିକେ ସାହା ହୋଇ

ଏ ଭବ ସାଗରୁ ପାରି କରିଦେବ

   ମଣିମା କଳା ଗୋସାଇଁ।।

 ଆସକ୍ତି ରହିତ କରିବ ମନକୁ

  ମୋ ଭାଗ୍ଯ ବିଧାତା ସାଜି 

ଦେଖୁଥିବି ସଦା ନେତ୍ର ଯୁଗଳରେ 

   ନାମକୁ ତୁଣ୍ଡରେ ଭଜି।।

ଉଷା ଗୋଧୂଳିର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

  ତୁମେଟି ସ୍ପନ୍ଦନ ମୋର 

ପ୍ରାଣ ପ୍ରବାହରେ ସୁଧା ସଂଜୀବନୀ 

  ବିଭୁତି ଶତ ସ୍ବର୍ଗର।।

ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାୟକ 

  ଅତିନ୍ଦ୍ରୀୟ ସର୍ବଶକ୍ତି

ଅନନ୍ତ ବିଶ୍ବର ରାଜ ରାଜେଶ୍ବର 

  ତୁମ ବିନା କାହିଁ ମୁକ୍ତି।।

କରୁଣାମୟ ହେ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ 

  ମହାମହିମ ସମ୍ରାଟ

ତୁମ ଚରଣ ମୋ ଅଭୟ ଆଶ୍ରିତ

  ଦର୍ଶନେ ପୁରଇ ପେଟ।।