ସ୍ମୃତି

॥ ସ୍ମୃତି ॥

ଜୀବନର ଚଲାବାଟ ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ବହୁଥାଏ ନଦୀଟିଏ

ନାଁ ତାର ପରା ସ୍ମୃତି

କିଏ କହେ ଇତିହାସ କିଏ କହେ ଅତୀତ

ହେଲେ ତାର କୁଳୁକୁଳୁ ଶବ୍ଦରେ ଭାସିଆସେ ଜୀବନର ଗୀତି ॥

ଜୀବନର ବାଟଟା ଯେତେଯେତେ ଅଙ୍କାବଙ୍କା ହୁଏ

ସେତେ ବଢେ ତାର ଗଭୀରତା

ଜୀବନ ତା ଚଲାବାଟେ ଯେତେଯେତେ ଝୁଣ୍ଟେ

ସେତେସେତେ ଆସେ ସ୍ରୋତରେ ତା ପ୍ରଖରତା ॥

ଜୀବନ ତା ଚଲାବାଟେ ଯେବେ ଥକିପଡେ ଟିକେ

ସେତେବେଳେ ସେ ହୋଇଯାଏ ମନ୍ଥର

ଜୀବନଟା କିଛି ସମୟ ତାକୁ କରେ ନିରିକ୍ଷଣ

ପୁଣି କେଉଁ ଏକ ଅଜଣା ଶକ୍ତିରେ ହୋଇଉଠେ ସିଏ ତତ୍ପର ॥

ଜୀବନର ବାଟଟା ଯେବେ ସରିସରି ଆସେ

ଏକାକାର ହୁଏ ଜୀବନ ଆଉ ସ୍ମୃତି

ଜୀବନଟା ଯେତେ ଚେଷ୍ଟାକରେ ବୁଝିପୁଣି ଆଗକୁ ଯିବାକୁ

ପାରେନାହିଁ ବୁଝି କେଉଁଠୁ ଥିଲା ତା ଆରମ୍ଭ ପୁଣି କେଉଁଠି ତା ଇତି ॥

॥ ଜ୍ୟୋତିରଞନ ସାହୁ ॥