ପିଲାଦିନର ଗାଁ

ମନେ ପଡେ ଆଜି ସେଇ

   କାଗଜର ନାଆଁ

ମିଠା ବରକୋଳି ଆଉ

   ଛୋଟ ମୋର ଗାଁ ।

ନଈକୂଳେ ଆମ୍ବଗଛ

  ଆଜି ବି ଖୋଜୁଛି 

ପୁଣି ଥରେ ପିଲା ବେଳ

   ପାଖକୁ ଡାକୁଛି ।

ସାଙ୍ଗ ମେଳ ତା ମୂଳରେ

  କେତେ ଯେ ଖେଳିଛି

ଛାଇଁ ତଳେ ଅନାବନା

  ଛବି ମୁଁ ଆଙ୍କିଛି ।

କେତେ ମାନ ଅଭିମାନ

   କେତେ ରାଗ ଋଷା

ସଞ୍ଜ କୋଟି ସକାଳକୁ

   ପୁଣି ମିଳାମିଶା ।

ଦୀପାବଳି ଦଶହରା

  ହୋଲି ରଜ ଦୋଳି

କାଲି ପରି ଲାଗେ ସବୁ

  ହୁଏ ନାହିଁ ଭୁଲି ।

ମା'ର ସେ ହାତରନ୍ଧା

  ଶାଗ ଓ ପଖାଳ

ଆଜି ବି ମୋ ଦେହ ସାରା

  ଯୋଗାଉଛି ବଳ ।

ସମୟର ନଈ ସିନା

  ଭସେଇ ନେଇଛି

ହେଲେ ସ୍ମୃତି ସବୁ ଦୀପ ହୋଇ

   ହୃଦୟେ ଜଳୁଛି ।

ଆଜି ଯେବେ ରାତି ହୁଏ

  ଜହ୍ନ କୁ ପଚାରେ

ପିଲାବେଳ ସାଙ୍ଗସାଥୀ

  କହ କେତେ ଦୂରେ ।

ଅତୀତର ସ୍ମୃତି ସବୁ

  ଯେବେ ବି ତରଳେ

ଆଖି ବାଟେ ଲୁହ ହୋଇ

  କାହିଁକି ଉଛୁଳେ ।