ପାଞ୍ଚ ମାସ ଦଶ ଦିନ

ବହି ମାଗିବାକୁ ଆସି ଥିଲା ସିଏ

ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଦିନେ,

ବହି ସାଥେ ମନ ନେଇ ଗଲା ମୋର

ଦେଖିଲି ନିତି ସପନେ ॥

ସେହି ଦିନ ଠାରୁ କରେ ମୁଁ ବାହାନା

ନିତି ଭେଟିବାକୁ ତାକୁ ,

କେବେ ଖାତା କେବେ କଲମ କି ବହି

ଯାଏ ତାକୁ ମାଗି ବାକୁ ॥

ତା ମୁହଁକୁ ଦେଖି ଭୁଲି ଯାଏ ପୁଣି

ଆସିଛି କାହିଁକି ମୁହିଁ ,

କ’ଣ ମାଗିବି କ’ଣ କହିବି ନିଜେ

ଜାଣି ପାରେ ନାହିଁ ॥

ତା ହାତ ପରଶ ପାଇବି ବୋଲି କା

ଜାଣି ଶୁଣି ଛୁଇଁ ଦିଏ,

ତା ଆଖିର ଭାବ ପଢିବା ପାଇଁକି

ବହି ହାତୁ ଖସି ଯାଏ ॥

ବହି ଉଠାଇବା ଆଳରେ ଦେଖେ ମୁଁ

ଆଖିରେ ତା କେତେ କଥା ,

ମନେ ମନେ ମୁଁ ଯେ ମନ କଲମରେ

ଲେଖିଯାଏ ପ୍ରେମ ଗାଥା ॥

ଆଖି ନୁହେଁ ତାର ସତେ କି ଝରଣା

କୁଳୁ କୁଳ ବହି ଯାଏ,

ପ୍ରେମର ପିୟୁଷ ଝରୁଛି ସେଥିରୁ

ପାଗଳ କରିଲା ହାଏ ॥

ମୁହଁଟି ତାର ସତେକି ପୁନେଇ

ଜହ୍ନ ପରି ଦିଶୁଥିଲା,

ଆଖି ଗଲା ଲାଖି ହେଲି ଆନମନା

ଯେବେ ସିଏ ହସି ଦେଲା ॥

ବହି ଦିଆ ନିଆ ଚାଲିଲା ଏମିତି

ପIଞ୍ଚ ମାସ ତିନି ଦିନ,

କଥା କେବେ ମୋର ଆଗକୁ ବଢିବ

ଭାବୁଥିଲା ଏଇ ମନ ॥

ଚତୁର୍ଥ ଦିନକୁ ଆସିଲା ନେଇକି

ବହିକୁ ଦେବାକୁ ମୋର,

ବହିର ପଛରେ ଲେଖା ହୋଇଥିଲା

ତା ନାଁ ସହ ମୋର ॥

ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଗୋଲାପ ଫୁଲଟେ

ପାଇଲି ବହି ମଝିରେ,

ଦେଖିଲା ପରେ ସେ ଗୋଲାପ ଫୁଲଟି

ନାଚିଲି ଭାରି ଖୁସିରେ ॥

ଷଷ୍ଠ ଦିନକୁ ବହିରୁ ମିଳିଲା

ଗୋଲାପି ଚିଠି ଗୋଟିଏ ,

ଚିଠିର ଭିତରେ ଲେଖା ହୋଇ ଥିଲା

ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ପାଏ ॥

ସପ୍ତମ ଦିନକୁ ଆଉ ଆସିଲାନି

ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲି ତାର ,

ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ତା ଘରକୁ ଯାଇ

ଦେଲି ତା ଚିଠି ଉତ୍ତର ॥

ବହି ଭିତରେ ମୁଁ ଚିଠିକୁ ରଖିଲି

ଲେଖି ମନ କଥା ମୋର,

ହୃଦୟର ଏକ ଚିତ୍ର ବନେଇ ମୁଁ

ତହିଁ ରେ ମାରିଲି ତୀର ॥

ନବମ ଦିନରେ ପୁଣି ଆସିଲା ସେ

ହାତରେ ନ ଥିଲା ବହି ,

ସିଧା ସିଧା ଆସି ପାଖରେ ବସିଲା

କହିଲା ହସି ଲାଜେଇ ॥

ଆଜି ଠାରୁ ଆଉ ବହି ନିଆ ଦିଆ

ବନ୍ଦ ହୋଇଲା ଜାଣ,

ଭାବ ଦିଆ ନିଆ ଚାଲିବ ଏଥର

ଲେଖିବା ପ୍ରେମ ପୁରାଣ ॥

ଦଶମ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଲା

ଆଉ ଏକ ନୂଆ ବହି ,

ସେ ବହିଟିର ନାୟକ ନାୟିକା

ଆମେ ଦୁହେଁ ଥିଲୁ ଯହିଁ ॥

ବହିରେ ବହିରେ ହୋଇଥିଲା ପ୍ରେମ

ସାଜିଲୁ ଜୀବନ ସାଥି ,

ସପନ ଟି ଆମ ସାକାର ହୋଇଲା

ବହି ହେଲା ଆମ ସ୍ମୃତି ॥

(ସସ୍ମିତା ସାହୁ, ନାଶିକ)