ନିଷେଧ ପୁସ୍ତକ

ମୁଁ ତ ଅଶୁଭ ନିଷେଧ ପୁସ୍ତକ

କାହିଁକି ବା ପଢିବାକୁ ଚାହିଁବ ?

ପଡିରହିଚି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ,

ଜୀବନର ଗ୍ରନ୍ଥାଳୟ କୋଣରେ।

ଗ୍ରନ୍ଥାକାରର ଦାୟତ୍ବହୀନତା ଦେଖ,

ଧୂଳି ଜମିଗଲାଣି ତଥାପି ନଜର ଦଉନି ।

କଣ ପାଇଁ ଦବ , ମୁଁ ତାର କୌଣସି କାମକୁ ନୁହେଁ....

ମନରେ ଥିବା ଆଶାଟା ଲିଭୁନି,

ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ହେଇ ଜଳୁଚି ।

କାଳେ କେହି ଯାଯାବର ଟିଏ ଆସିବ,

ଅଟକି ଯିବ ମୋ ଅବସ୍ଥାକୁ ଦେଖି ।

ତା' ଓଠରେ ଫୁଙ୍କି ଜମିଥିବା ଧୂଳିକୁ ସଫା କରି,

ନିଷେଧ ପୁସ୍ତକଟିର କିଛି ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇବ ।

ଜାଣିନି ସେ ପଢିବ କି ନାହିଁ ମୋତେ.....

ମାତ୍ର ଏକ ପାଠକର ପ୍ରେମ ଭରା ସ୍ପର୍ଶଟିଏ ମିଳିବ ।