ମନେ ପଡେ

ନାହିଁ ସେହି ରୁଦ୍ରର ପ୍ରତାପ

ନାହିଁ କାହିଁ

ଓଲଟା ଛତାକୁ ସିଧା କରିବାର ପ୍ରୟାସ

ଧାଇଁ ଧାଇଁ ବସର ଝରକାରେ

ହାତ ଭରି ସିଟ୍ ରଖିବାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା।

କଲମ ଚାଲୁଛି ଏବେ

ଶୀତ ତାପ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କକ୍ଷେ

ଯିବା ଆସିବାର ନୂତନ କୌଶଳ

ଭୁଲି ଯାଇ ପୂର୍ବର ପ୍ରସଙ୍ଗ

ସାଉଁଟି ବସିଛୁ

ଆଧୁନିକତାର ବିକଳ ଚେହେରା।

କିଛି ନଥାଇ ବି ସବୁ ଥିଲା

ହସ ଥିଲା ସଭିଙ୍କ ମୁହଁରେ

ନଥିବାର ନଗ୍ନ ଚେହେରାଟା

ଛୁପିଥିଲା

ହୃଦୟର ଆବରଣ ମଧ୍ୟେ।