ମହିଷାସୁର ର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି

ମୁଁ ଯେ ଭଲ ପାଇ ବସିଛି ତୁମ ଦେହକୁ

ମନକୁ ବୋଲି ରହିବ ନାହିଁ ଭ୍ରମରେ

ମୁଁ ଯେ ଭଲ ପାଇ ବସିଛି

ତୁମର ଲୋଭନୀୟ ରୂପ କୁ

ତୁମର ଗୁଣକୁ ନୁହେଁ

ଜାଣି ରଖ

ମୁଁ ସ୍ୱାର୍ଥପର

ତୁମ ଭାବନା ଠାରୁ ଅନେକ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ

ମୁଁ ନୃଶଂସ

ଅନେକ ପରିମାଣରେ

ମେଣ୍ଟାଇବାକୁ ମୋର ପିପାସା

ମୁଁ ସାଜି ପାରେ ବର୍ବର

ମୁଁ ଆଦିମତାର ବଶବର୍ତ୍ତୀ

କରି ପାରେ ତୁମକୁ ଅକ୍ଳେଶରେ ବିବସ୍ତ୍ର

ତୁମେ ଚିତ୍କାର କରିବ, ଚିଲେଇବ

ବୁକୁ ଫଟା ରୋଦନ କରିବ

ହାତ ଗୋଡ ମଧ୍ୟ ମାରିବ

ତଥାପି ମୁଁ ଥମିବିନି

କ୍ଷତାକ୍ତ କରି ଚାଲିଥିବି

ତୁମର ଦେହ ଆଉ ମନକୁ

କାହିଁକି ନା ମୁଁ ସୁପୁରୁଷ ନୁହେଁ

ପୁରୁଷ ରୂପରେ ମହିଷାସୁର

ମୁଁ ଅଜୟ, ମୁଁ ଅମର

ତୁମେ ହଜାଇ ପାରିବନି ମୋର ସତ୍ତା ।

କିନ୍ତୁ, ହେ ନାରୀ,

ମୋତେ ଦମନ କରିବାକୁ ହେଲେ

ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ ପଡିବ ତୁମ ପାରିବା ପଣିଆକୁ

ଅଙ୍ଗୀକାର କରିବାକୁ ହେବ

ଦୂର୍ଗତିନାଶିନୀ ବେଶ

ଧରିବାକୁ ପଡିବ ନିଜ ଆତ୍ମ ସମ୍ମାନର ତ୍ରିଶୂଳ

ତେବେ ଯାଇ ଶେଷ ହେବି ମୁଁ

ଅବଦମିତ ହେବ ମୋର ଆଦିମତା

ଆଉ ଉଡିବ ଧ୍ୱଜା

ନାରୀ ସଶକ୍ତିକରଣର ।