କେତେ ଯତନରେ

କେତେ ଯତନରେ ଖଞ୍ଜିଦେଲ ଅପା

ତୁମେ ଶବ୍ଦର ବିନ୍ଧାଣି

ହୃଦୟ ତୁମର କେତେ ଗଭୀରତା

ପାରିବିକି ତାହା ଜାଣି ।

କିଛି ହରାଇଛେ କିଛି ବି ପାଇଛେ

ହିସାବ ରଖିନେ ତାର 

ମେଲାଣି ନେବାକୁ ମାଗୁଛି ବିଦାୟ

କାଲିଠାରୁ ହେବ ପର ।

ସମୟ ବେଦିରେ ପୁଣ୍ୟର ଆହୁତି

ଓଁକାର ର ତାଳେ ତାଳେ

ନାଚିନାଚି ଆସେ ନୁଆ ବରଷ ଟି

ପ୍ରେମ ର ଦିହୁଡି ଜାଳେ ।

ଜୟ୍ ଜଗନ୍ନାଥ ଜଗତରନାଥ  

ଜଗତ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ

ଚକ୍ର ଉହାଡ଼ରେ କାଟିବ ତ୍ରିତାପ

ଆଉ କିଛି ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ।

ଗୀତା ଅପା ଆଉ ଚୈତନ ଭାଇଙ୍କୁ

ଏଇଠୁ କରେ ଜୁହାର

ନୁଆ ବରଷ ଟି ହେଉ ଶୁଭଙ୍କର

ଏତିକି  ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋର ।