କୋଇଲିର କୁହୁକୁହୁ ତାନ

କେଉଁ ବିନ୍ଧାଣି ସେ ଯେଉଁଠି ଯେମିତି

ରଖିଛି ଯତନ କରି

କୋଇଲିର ରୂପ କଳା ସିନା କଣ୍ଠେ

ସୁର ଦେଇ ଅଛି ଭରି 

ଆମ୍ବ ବଉଳର ପତ୍ର ଗହଳରେ

କୋଇଲି ଗାଉଛି ବସି

କୁହୁତାନ କରି ହୃଦୟକୁ କିଣେ

ଆମ୍ବ ଧରିଥାଏ କଷି

ପ୍ରକୃତି ରାଣୀର ଭବ୍ୟ ଉପହାର

ନିଦାଘ କାଳେ ଧରଣୀ

ମଲ୍ଲୀ ମାଳତିର ସୁରଭିତ ବାସ୍ନା

ମନକୁ ନିଅଇ କିଣି

ରୂପ ସିନା କଳା କଣ୍ଠରେ କି ଯାଦୁ

ରଖିଛି କୋଇଲି ରାଣୀ

ନିଦାଘ କାଳରେ ମନ ହୁଏ ତୃପ୍ତ

ତାର କୁହୁ ତାନ ଷୁନି

ଏ  ଡାଳ ସେ ଡାଳ ଘୁରି ବୁଲୁଥାଏ

ଉତପ୍ତ ଧରଣୀ କୋଳେ 

ଝାଞ୍ଜି ପବନରେ ଦେହପୋଡି ଯାଏ

ଶୋଚନା ନ ଥାଏ ତିଳେ 

ଦେଇଯା କୋଇଲି ମିଠା ମିଠା ସ୍ୱର

ତୋ ସାଥେ ସୁର ମିଶାଇ

ଭୁଲିଯିବି କଷ୍ଟ ନିଦାଘ କାଳର 

ସେ ସୁରରେ ଗୀତ ଗାଇ ।