କାମନା ବିନାଶରେ

ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଏ ବାଣୀଟି ମହାନ

କିନ୍ତୁ ମୋ ମତରେ

ଜଣେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ।

ଆମେ ତ ନିତି କାମନା ଚାହୁଁ

କାମନାକୁ ଦମନ କରିବା କାଠିକର ପାଠ

ଯିଏ ଦମନ କରି ପାରିଛନ୍ତି

ସେ ପାଷାଣ କି ଦେବତା?

କାମନା ଗୋଟେ ଜୀବର ଜୀବନ।

ଦେଖୁନ ! 

ଜନ୍ମ ହେଉ ହେଉ ଖାଇବା କାମନା

ସାମାନ୍ଯ ବୁଦ୍ଧି ହେଲା ତ ଅଣ୍ଟାକୁ କନାଟିଏ ଲୋଡା଼

ଆଉଟିକେ ବୁଦ୍ଧି ହେଲା ତ

ରହିବାକୁ ଯୋଜନା ଉପରେ ଯୋଜନା।

ଭରପୂର ବୟସର ସାୟାହ୍ନରେ

ଦରକାର ଗୋଟେ ବିପରୀତ ଲିଙ୍ଗ

ଯାହା ବିନା ଏ ସଂସାର ଅସାର।

କେହି ପାରିଛନ୍ତି କି ଦୂରକୁ ଫିଙ୍ଗି

ଦୁଃଖରେ ଘାଣ୍ଟି ହେଉଥାଉ ପଛେ

ଅଥବା ମରିବାକୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ବି

ମାୟା ଓ ମୋହରେ ବଶୀଭୂତ

କାମନା ଜୁଡୁବୁଡୁ ଏ ମନଟି

ରହି ପାରୁଛୁ ନା ସହି ପାରୁଛୁ।

ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ଦୁଃଖର ସାଗରେ ଭାସିଲେ ବି

ଲାଗି ପଡି଼ଥାଉ ଟିଙ୍କ ପରି

ଶୟନେ ଓ ସ୍ବପ୍ନରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ନିଶା

କେବଳ ହିଁ କେବଳ କାମନା।

କାମନା ବିନାଶ ହେବ ତ 

ଏ ଜୀବନ ବି ଟିକେଟ କାଟିବ

ସ୍ବର୍ଗ ଅଥବା ନର୍କକୁ,ନୁହେଁ?

ଦୁଃଖର ବିନାଶ ହେବ

ଯେବେ ଆମେ ମୃତ୍ଯୁ ସ୍ବାଗତ କରିବା 

ଅନ୍ଯଥା ଆମର ଦୁଃଖ ଲୋଡା

କାମନାର ବିନାଶ 

ବିଲକୁଲ ଦରକାର ହିଁ ନାହିଁ।