ଜୀବନ ପ୍ରଦୀପ

ଜୀବନ ପ୍ରଦୀପ

ଦିକି ଦିକି ଜଳେ

ଲିଭିବ ଦିନେ ନା ଦିନେ।

ସମୟର ସ୍ରୋତେ

ସୁଖ- ଦୁଃଖ-ବାତେ

ଅସ୍ଥିର ସେ ଅନୁକ୍ଷଣେ। 

ଘଡିକି ଘଡ଼ି ତ

ଆୟୁଷ ତୁଟୁଛି

ଛିଦ୍ର-ଘଟେ ଯଥା ନୀର। 

କାହିଁକି ହେ ବନ୍ଧୁ

ମନରେ ରଖିବା

ବୃଥା ହିଂସା ଅହଙ୍କାର ?

ଫୁଲ ଫୁଟି ସିନା

ଝଡିଯାଏ ହେଲେ

ବିତରେ ବାସ ଜଗତେ। 

ମାନବିକତାର 

ବାସ ବିତରିବା

ଆସ ଆମ୍ଭେ ଜନହିତେ। 

ହସି ହସାଇବା

ସାରା ଦୁନିଆକୁ

ଯେତେଦିନ ଥିବା ରହି। 

କେ ଜାଣେ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ-

ମାନବ ଜନମ

ଆଉ ମିଳିବ କି ନାହିଁ ?

ଏହି କ୍ଷଣ ସିନା

ଆମହାତେ ଅଛି

ଆର କ୍ଷଣ ଅନିଶ୍ଚିତ। 

ତେଣୁ ଜୀବନର

ଏକ ଏକ କ୍ଷଣ

ବିନିଯୋଗ କର ମିତ। 

ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ରବି

ବିତରଇ ରଶ୍ମି

ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ବହେ ବାୟୁ। 

ଏହି କର୍ମଯୋଗ

ପ୍ରତି ମାନବର

ଜୀବନର ଦୀକ୍ଷା ହେଉ।