ଦିଗହରା ପଥିକ (ବ୍ୟଙ୍ଗ କବିତା)

କହିଲେ କହିବ କହୁଛି

କେମିତି କହିବି ଜୀବନ କାହାଣୀ 

ଦିଗହରା ମୁଁ ଯେ ହୋଇଛି  

କଣ୍ ନା କହିଲେ କହିବ କହୁଛି ...

ଏମିତି ସମୟ ଜୀବନେ ଆସିଲା

ଖୁସିରେ ପାଗଳ ହୋଇଛି  

ସପନ ଘୋଡ଼ାରେ ବସିଛି 

ନାୟିକା ଶ୍ରାବଣୀ ମନ କାଗଜରେ

ରଙ୍ଗ ମହଲ ତୋଳିଛି  

ସାତ ସୁରେ ଗୀତ ଗାଉଛି

ଅଦିନ ଝଡ଼ରେ କାଗଜ ଡଙ୍ଗାଟା

କଳା ଭଉଁରୀରେ ପଡ଼ିଛି 

ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇ ବସିଛି

କଣ୍ ନା କହିଲେ କହିବ କହୁଛି ...

ବିରାଟ ପୃଥିବୀ ମୋ ପାଇଁ ଆଜି

ଶୂନ୍ୟତାରେ ଭରି ଯାଇଛି 

ଅଥଳ ସାଗରେ କାତ ପାଉ ନାହିଁ

ବୁଦ୍ଧି ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ଯାଇଛି 

ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ଅବସ୍ଥା ହୋଇଛି 

ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କିବା ଅଧ ଯାଇ ପାରୁନାହିଁ

ମଝି ଆକାଶରେ ରହିଯାଇଛି  

ଦିଗହରା ପଥିକ ସାଜିଛି 

କିଏ କାଚ ଆଉ କାଞ୍ଚନ ଚିହ୍ନିବା - 

ବୁଝିବା ଆଗରୁ ସବୁ ହାରିଛି 

ଟିକେ ଭୁଲ୍ ପାଇଁ ସମୟ ଆଗରେ

ଆଖି ଲୁହ ସାଥି କରିଛି 

କଣ୍ ନା କହିଲେ କହିବ କହୁଛି

କଣ୍ ନା କହିଲେ କହିବ କହୁଛି...