ଦେବଦୂତ

କିଏ ତୁମେ ଦେବଦୂତ ମୋ ସପନରେ ଆସ

ଉଦ୍ଭାସିତ ଆଲୋକରେ ଖିଲିଖିଲି ହସ

ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ କିଟ୍ କିଟ୍ ଅନ୍ଧକାର

କିନ୍ତୁ କି ପ୍ରୟୋଜନେ ଆସିଅଛ କର ପରିଷ୍କାର

  ସର୍ବାଗ୍ରେ ଘେନ ଦେବଦୂତର ପ୍ରଣିପାତ

  ପରୋପକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ରୂପେ ମାନେ ଏ ଜଗତ

ହରିଭକ୍ତ ହରିଜନଭକ୍ତ ହେ ପ୍ରିୟ ମାନବ

ଶାନ୍ତି, ଧର୍ମ ,ନ୍ୟାୟ ଅଟେ ତୁମର ସ୍ୱଭାବ

ତେବେ କିଁପା ଆଲୋକକୁ କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ

ଆନନ୍ଦେ ସଂସାରୁ ତରିବାକୁ ହେଉ ନାହିଁ ଜ୍ଞାନ

  ପରଂବ୍ରହ୍ମ ନାରାୟଣେ ଦେବ ଏ ବାରତା

  ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଜଣେ କେହି ଅହରହ କରୁଅଛି ଚିନ୍ତା

ଅନ୍ୟାୟ ,ଅଧର୍ମ,ଅତ୍ୟାଚାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏ ଜଗତ

ପାଶବିକ ବୃତ୍ତି ଯୋଗୁ ନର ସମାଜ ଭୟଭୀତ

ଏହାର ନିରାକରଣ କିପରି ସମ୍ଭବ

ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ଦେବଦୂତ ପୃଥିବୀ ବଞ୍ଚିବ

  ଚିନ୍ତା ନ କର ଚିନ୍ତାମଣି ପରମ ପୁରୁଷ

  କଳିକାଳ ଧ୍ୱଂସ ହେବ ଅଛି ଅଳ୍ପଦିନ ଶେଷ

  ସତ୍ୟଯୁଗ ଦ୍ୱାରଦେଶେ ଅବତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାୟ

  ଏଥିକି ବିଧାତା କରେ ନିଜସ୍ୱ ଉପାୟ