ଡରିବନି କେବେ ଶୀତକୁ

ଶୀତର ହେଣ୍ଟାଳେ

ରାତି ପୁରା ଗୁମ୍ ସୁମ୍

ବାଘ ଠାରୁ ବି ସେ ଆହୁରି ଭୟଙ୍କର

କୋହଲା ପବନର ଖର ନିଶ୍ଵାସେ

ପତ୍ରଝଡା ଦିଏ କେତେ ପାକଲା ଜୀବନ

ଦୋହଲାଇଦିଏ ମାଂସ ଭିତରୁ

ହାଡ ପଞ୍ଜରାତକ ।

ପଣତକାନିରେ ଜଞ୍ଜାଳକୁ ଗଣ୍ଠି କରି

ବୋଉ କିନ୍ତୁ ଡରେନି ଜମା ଶୀତକୁ

କହେ ଏ କି ଶୀତ

ସଂସାରର ଟୋପା ଟୋପା

ଝରିପଡୁଥିବା କାକର ବିନ୍ଦୁ ଠାରୁ

କଣ ବେଶି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ?

ମାଘୁଆ ଶୀତରାତିରେ ବାପା ବି

ହାଡ ଭଙ୍ଗାଶୀତକୁ ଖାତିର ନ କରି

ଦୋକ୍ତା ଟେଳାଏ ପକାଇ

ଚାଲନ୍ତି ଦାଳୁଅ ବିଲକୁ

ପାଣି ମଡାଇବାକୁ ଯନ୍ତରେ ,

ଶୀତରେ ବି ଗମ୍ ଗମ୍ ଝାଳ ବୁହେ

ବାପାଙ୍କ ମୁଁହରେ ସେତେବେଳେ

ଫସଲ ଫଳାଇବାଟା

ଏତେ ସହଜ କଥା ନୁହେଁ

କହନ୍ତି ବାପା ସବୁବେଳେ

ଡରିଗଲେ ସବୁଦିନ ହାରିଯିବ ,

ଛାତିକୁ ପଥର କରି

ସାମ୍ନାକରିବାକୁ ହେବ ଆମକୁ ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ।

ଶୀତ ଯେତେ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ହେଉ ପଛେ

ହାର ମାନେ ମୋ

ବାପା ବୋଉଙ୍କ ପାଶେ ।

ମୁଁ ବାପା ହେଲା ପରେ

କରୁଛି ଅନୁଭବ ଆଜି

ବାପା ବୋଉଙ୍କୁ ସତରେ ଶୀତ ହୁଏନି

ଫସଲ ଫଳାଇବାର ଅଦମ୍ୟ ନିଶାରେ ।

ଡରିଗଲେ ସେ ଆହୁରି ଡରାଏ

ସେଥିପାଇଁ ବାପା କୁହନ୍ତି

ଡରିଯିବନି କେବେ ଶୀତକୁ

ସେ ଆସିବ ପୁଣି ଚାଲିଯିବ

ବଳେ ବଳେ ସୁନାପିଲା ପରି ତା ବାଟରେ ।

ବଟରପଡା ଭାମଣ୍ଡା ରାଜକନିକା କେନ୍ଦ୍ରାପଡା