ବହି

ରତ୍ନଗର୍ଭା ସବୁବେଳେ ମୁଁ

ବାଣ୍ଟୁଥାଏ ଅମାପ ଅମାପ ଜ୍ଞାନ

ସଂଦେହୀ ପିପାସୁ ଉଖାରନ୍ତି 

ଲୋମ ଲୋମ ମୋର

ସଜ୍ଞା ମଡୋଉଥିବା 

ଧବଳ ସ୍ମଶ୍ରୁଧାରୀ ମୂନୀଋଷି,

ପରସନ୍ତି

କେତେ ଯତନା କେତେ ନିର୍ଜତନାର କାହାଣୀ

କ୍ରାନ୍ତିର ବର୍ତ୍ତା ବହନ କରେତ ,

ହସର ଖୋରକ ଯୋଗାଏ କେବେକେବେ

ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ ବି ପ୍ରିୟାକୁ କାରେ ,

ବିଦ୍ଗଧ ନିଶାରେ ବୁଡାଏ କାହାକୁ 

ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ

ବିଜ୍ଞାନର କୌପିନୀ ପିନ୍ଧି 

ଗଢେ ଭାଙ୍ଗେ କେତେ ନୂଆନୂଆ ମନ୍ତ୍ର

ପେଟ ମୋର ଭର୍ତ୍ତୀ,

ଆଲମାରୀ ଆଲମାରୀ ମୋର କାୟା

ମନ୍ଦିରେ ମୋର କେତେ ଧ୍ୟାନରତ ଯୋଗୀ

ସମ୍ପର୍କର ଜରିଲଗା ଡୋରୀ ,

ମାଆକୁ ଗୁରୁ କରି 

ପିନ୍ଧେ ମୁଁ ନାନାଜାତି ବସ୍ତ୍ର

ସଦଭାବନାର ବୀଜବୁଣି

ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରେ

କାରେ ପୁଣି ବାଗ୍ମୀତା ପ୍ରକାଶେ ,

କଣ୍ଟାବୁଦାରୁ ଫୁଲତୋଳି 

ପୁଣି କା ଗଭାରେ ଲଗାଅ

ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନିମନ୍ତ୍ରଣର ଫରକ ବୁଝୁନଥିବା 

ମୁଁ ଏକ ଉଦଜାନ ବୋମା

ବିଚ୍ଛୁରିତ ରଶ୍ମୀ ମୋର

ପ୍ରକାଶେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁରଙ୍ଗ

ସାମାନ୍ୟ ଜ୍ଞାନର କିରଣେ

ସାମାନ୍ୟ ଜ୍ଞାନର କିରଣେ