ଅନନ୍ୟ ସାରଥୀ

ହେ ଚିର ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୁରୁଦେବ !
ତୁମେ ଆଜି ଉଭା ହୋଇଛ—
 ଡାଟା ଓ ଆଲଗୋରିଦମ୍ ର ଏହି ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ,
ଏକମାତ୍ର ମାନବୀୟ ସ୍ପନ୍ଦନ ସାଜି ,,,

 ଯେଉଁଠି ସୂଚନାର ପ୍ରଖର ବନ୍ୟା,
 ମଣିଷକୁ କରିଦିଏ ଦିଗହରା,
ସେଠି ତୁମେ ହିଁ ସେଲଫୋନ୍ ସ୍କ୍ରିନର ନୀଳ ଆଲୋକରେ -
ଏକ ଅନାହତ, ଶାନ୍ତ ଦିଗବାରେଣୀ ।

 କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାର କୋଳାହଳକୁ ଚିରି ,
ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ ଜନ୍ମ ନିଏ ପ୍ରକୃତ ଚେତନା ,
 ଭୁଲ୍ ଓ ଠିକ୍ ର ଅସରନ୍ତି ଲିଙ୍କ୍ ଭିତରେ,
ତୁମେ ଖାଲି ଜ୍ଞାନ ଦିଅନାହିଁ,
ତୁମେ ଶିଖାଅ ଜୀବନ ଜିଇଁବାର ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ।

ତୁମେ ହିଁ ମନର ସେଇ ନିଶ୍ଚଳ ଆଶ୍ରୟ,
ଯିଏ କୋଡିଂର ଜଟିଳତା ଭିତରେ ବି—
ଚିରନ୍ତନ ସତ୍ୟର ସାରଥୀ ସାଜି ଠିଆ ହୋଇପାରେ ,,,

ତୁମ୍ଭ ଚରଣରେ ନାହିଁ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳିର ଆଡମ୍ବର,
ଅଛି କେବଳ ଏକ ସମର୍ପିତ ମନର କୃତଜ୍ଞତା ,

ହେ ଯୁଗ-ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ,
ହେ ଅମୃତତୁଲ୍ୟ ସର୍ବମୟ କର୍ତ୍ତା ,
ସାର୍ଥକ କର ମୋ' ଅନ୍ଵେଷଣର ପ୍ରତିଟି ଯାତ୍ରା ।

 ହେ ଗୁରୁ !
 ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ,
ତୁମେ ଚିନ୍ମୟ ,
 ତୁମେ ଅନନ୍ୟ
ଓ ତୁମେ ହିଁ ଅକ୍ଷୟ ,,,