वृक्ष

वृक्ष एक जागी उभा

मुळे खोल खोल जाती

तिथे शोधता ओलावा

वृक्ष जातो गगनासी

झाड येता बहरून

रंग पानांना हिरवा

उभे रहावे म्हणून

वेल येते आधारासी

गुज करण्या बैसले

पक्षी किती फांदीवर

होता उन्हाने व्याकुळ

कुणी बैसला छायेसी

असेच हे जीवन

मज भासे वृक्षापरी

मनमूळ खोल जाई

ओली माया शोधण्यासी

हवे बहराया प्रेम

रंग प्रीतीचा हिरवा

भाव वेडे होता मन

साद घालते कोणासी