तुळस

दारी मंडप सजले

डोळे अश्रुत भिजले ।।

घेता पाखरे भरारी

लेक चालली सासरी ।।

कशी मायेची पाखर

दाटे मनात काहूर ।।

लेक आईची तुळस 

बाप सांभाळी कळस ।।

बाप करी कन्यादान 

विसरून देहभान ।।