सावली

शाळेत जाताना नुसती

दुडक्या चालीत जायची

पिशवी खांद्यावर घ्यायची

वाटेत फुलांची टेहळणी करायची....

सकाळच्या सावलीत खेळावे

आनंदाने तिलाच पकडावे 

हाती तर लागतच नाही कधी

ते क्षण मनात साठून ठेवावेत....

दुपारी शाळेतून घरी जाताना

सावलीचा लपंडाव चालायचा

कुठे गेली माझीच छाया सावळी

ती शोधताना मनी आनंद व्हायचा...

संध्यासमयी शांत शांत लपाछपी

छाया नाही काही नाही सारे शांत

पण सावलीची इतकी सय येते 

मन मात्र होई छायेसाठी अशांत...