रूप सावळे सुंदर

रूप सावळे सुंदर

दोन्ही हात कटेवर

पाय समान ठेऊन

स्तब्ध उभे विटेवर

कानी  मकर कुंडल 

माळ तुळशीची गळा

अष्टगंध   भाळावर

लावी वैष्णवांना लळा

शेला शोभे अंगावर

कासोटीला पितांबर

उभा राहून टाकतो

प्रेम दृष्टी भक्तांवर

रखमाई  संगे उभा

वाट पाहे जगजेठी

युगा युगांची प्रतिक्षा

झुरतसे भक्तांसाठी

कटेवर हात,  सांगे

खोली भव सागराची

मागे मागे येई भक्ता

सोड आस संसाराची

रूप  सावळे  सुंदर

डोळा भरूनिया पाहू

पुंडलिका सम कर्म

त्याच्या चरणाशी वाहू