रुद्रमंथन

अलगद उतरला सोन कवड़सा श्रावण धारा मेघातुन

नाचु लागले मोर केतकी रंग मोहरले रेशमातुन

शिर शीर शिर शिर शिरला वारा रूपेरी त्या पंखातुन

उबदार ही शिळ घालीत राघु फिरला रानातुन

घड घड घड घड झाड़ हलले हलला पक्षी देठातुन

थर थर थर अंग मोहरले उसवले हिरव्या पानातुन

झर झर झर झर रुद्रमंथन ते तलम सोन शलाक्यातुंन

सा रे ग म सरगम उठती

वृंदावनी त्या वेणुतुन

बहरे रंग रंगीत बहार हा सृजनाच्या कर्ण कोशातुन

कोष्यातुन तृप्त झाले नीसटले मोती चोचीतुन

हर हर हर्दिनी अमृत वाणी स्त्रवते पाणी झरयातून

तड़ तड़ तड़ शब्द पाझरे सरस्वतीच्या

विणेतुन