ऋतुबदल

 शिशिराच्या चाहुलीने अंग अंग ते गारठले

उबदार स्पर्शासाठी शुष्क काष्ठ ही ते ताठले

होते कधी चैतन्य सळसळणारे जून झाले

पक्षी पाखरांचे गिरक्यांचे क्षण वेचून झाले

निरोप घेऊन फांदीचा पान पिवळे झरले

तरू तळी पडून उपेक्षित आयुष्य सरले 

वहाते कधी अलगद वाऱ्याने पाचोळा झाले

जीर्ण रूपांतर नव्या आयुष्याला सामोरे आले

निसर्गचक्र सुरू राहते अव्याहत सृष्टीचे

काय घ्यावा बोध ठरवी पाहणे निज दृष्टीचे