प्राजक्त

अंगणात माझ्या

प्राजक्ताचे झाड

जपले मी तया

बाई जीवापाड।।धृ।।

सांज समयाला

पसरे गं गंध

सुवासाने होई

परिसर धुंद

कवतिक लई

किती करू लाड।।1।।

आयाबाया नेती

पसा पसा फुलं

खेळाया एचिती

शेजारची मुलं

कळ्या लपविती

पोरी बाई द्वाड।।2।।

श्रावणाच्या मासी

आले सणवार

प्राजक्तास झाला

फुलांचा गं भार

पूजेलागी जन

घालितात धाड।।3।।

स्वर्गलोकीचे हे

झाड असे खास

अंगणात माझ्या

त्याचा रहीवास

चांदण फुलांनी

लाविले गं याड।।4।।