पावसाच्या सरी

आल्या पावसाच्या नटखट सरी

नेसली धरेने हिरवी भरजरी

मुकुट डोईवर चमके धुक्याचा चंदेरी

ओलाचिंब वारा धाव घेई रानावरी

हरीततृणांचा सृष्टीने ओढला शेला

चमकती त्यावरी रंगेबीरंगी रानफुला

मंद सुगंध दरवळे तृणाला

ढग करीत गुजगौष्टी हसवी सुमनाला

दरी खोरे हि निनादती पावसाच्या सरींनी

बोलु लागली झाडे या आनंदी क्षणांनी

तोडून मौन खळाळती झरे अनेक दिवसांनी

शेत शिवारे सजवीली वृषभ आणि कष्टकऱ्यांनी

ओढ प्रियवराची नववधुस जशी

धुंद वारा वाजवी बासरी कृष्णा अशी

सौंदर्याचा अतुट मेळ घालतो निसर्गाशी

चातकाप्रमाणे अवनीची हि प्रित पावसाशी