नकळत कविता माझ्या हातून झाली

कविता करता करता

फसगत झाली 

आयुष्यात माझ्या

वाट माझी चुकली अन् त्यात 

मी कविता करायला शिकले

     दुःख माझी पाठ ना सोडी

     सुख माझ्या जवळ ना येई

      एक दुःख सरत नाही तर

      दुसर दुःख उभे राही

अनेकदा सुखाची आस

लागते माझ्यासमोर तेच

अलगद ती निसटून जाते

 कधीकधी ह्यावर माझं मलाच हसू येई

वाटलं मला मनाचा हा दाह रिकामा करू

पण फसगत होई माझी दरवेळी

खरंच वाट माझी ही आडवळणाची

नकळत कविता माझ्या हातून लिहिली