नजरभेट

वळणावरून जाताना

 अचानक भेटलास तू

आणि जीवन वृक्षाला

उभारी आली

अबोल मनाची सोनकळी

चांदण्यात न्हाली

डोळ्यातल्या भावनांना

बांध घालताना

आवरले नाहीत

 अश्रू पापण्यांना

पण अंतरीची ओढ

तुला कळली नाही

तुझी माझी प्रीती

कधीच जुळली नाही

पण का? का? असे वेड

लावलेस मला

तुझ्या जाण्याने

 जीवनरस आटला

पण ही वेडी प्रीती

करेल तुझाच धावा

जसा चातक करतो

स्वाती बिंदूचा पाठपुरावा

वाटते केव्हातरी येईल

 दया तुला

देशील का प्रतिसाद

 माझ्या वेड्या प्रीतीला

 कारण अखेर मानव 

कवटाळतो ना आशेला