निशब्द मी

बगीच्यात बसली चोहेर सगळे आहे पण निशब्द मी

पाऊलखुणा भासते मला गराडा असो मुलांचा फार

ना जाणवते ही गर्दी ना जाणवतो हा गराडा

एकटीच उभी मी स्वतः विचारात गुंग फार

का असती स्वार्थी माणसं जे स्वतःचाच विचार करती

ना लोभ ना प्रेम करी दुसऱ्यावरी फार

हाच विचार असतो म्हणुनी मन असते उदास

एकटीच उभी मी स्वतः विचारात गुंग फार

आपल्याला काय करायचे ज्याचे जो पाहे

आज प्रत्येकजण विचार करतो त्याचाच त्रास होतो

माणुसकी शिल्लक नाही राहिली माणसात आज

एकटीच उभी आहे स्वतः विचारात गुंग फार