निरागस लीला...

नटखट हा सावळा कान्हा 

आईसम मायाळू असे फार 

सगळ्या संसारावर त्याचा 

प्रेमछायेचा निरागस वर्षाव 

गाई-वासरात सदा रमणारा 

गोकुळ नगरीचा हा श्वास 

बासरीच्या तालावर फुलवी 

निसर्गाचा रम्य भव्य देखावा

मधुर हर्षाचा ध्वनी रचती 

मनोमनी त्याच्या रासलीला

वृंदावनी सगळेच प्राणी जीव 

मंत्रमुग्ध होऊन करी क्रीडा