निद्रानाश एक कोडे

डोळ्यात झोप नसता

ऊठवावे कुणास आता

मज कळत नसे काही

मी आढ्याकडे पाही

टिकटिक घड्याळाची

संगत रात किड्यांची

मज सोबतीस राही

देत जागेपणाची ग्वाही

कुत्री भुंकती केव्हा

विचार संपती तेव्हा

चोरांची भीती राही

मी उगाच दचकून जायी

गेली कुठल्या गावी

कुठे हिला शोधावी

वाट किती पहावी

मलाच समजत नाही

निद्रा म्हणा की झोप

झालाय माझा कोप

कोडे नसावे सोपं

सुटता सुटेना काही