महायज्ञ

भाबड्या भावनांच्या निद्रेतून

मन अचानक खडाडून जागलं

बाहेरून लक्षात आलं नाही

मनाला काय बोचलं काय लागलं

कोणाच्याही साथीची अपेक्षा नं

ठेवता शोधायच्या आपल्या वाटा

कितीही शांत वाटत असलं तरीही

मनात उठतात भावनांच्या उंच लाटा

आशा निराशेच्या हिंदोळ्यावर असतं

सतत वाऱ्यागत उडतं हे चंचल मन

खोलवरच्या जखमा भरून निघतात

मागे सोडतात कायमस्वरूपी व्रण

अट्टाहास धरण्यापेक्षा ध्यास धरावा

करावा मनःपूर्वक सर्वतोपरी प्रयत्न

शेवटच्या श्वासापर्यंत धगधगत ठेवा

हा लांबलचक जीवनरूपी महायज्ञ