माझे बालपण

कलिकेसम मृदुल 

सुंदर ते सारे क्षण

निरागस कोवळे

ते सोनेरी बालपण

अवखळ चंचल भारी

ना भय ना चिंता कसली

'परी' नव्हते आकाशीची

परी साऱ्यांची लाडली

खेळ बाहुल्यांच्या संगे

भातुकलीत रमून जाणे

मधुर सुरांच्या संगे

जगताना जीवनगाणे

सदैव वाटे मनात माझ्या 

आसक्ती मोठे होण्याची 

पण मातृकुशीतच होती

सुखे तिन्ही लोकींची