कन्यादान

काळजाचा तुकडा जेव्हा

निघाला सासरी जायला

पापणीत लपलेले अश्रू

नव्हते कुणी सावरायला

 मन तीळ तीळ तुटते माझे

जाण्याने तुझ्या सासरी

रिकामीच उद्यापासून माझ्या

घरची असेल ओसरी

कानावर ऐकू येतील रोज

बोबडे तुझे पण, गोड बोलणे

आणि मोहवून टाकणारे

अंगणातून दुडू दुडू चालणे

घरात असतांना तू कशाचीच

चिंता नव्हती आम्हाला

परक्या वैभवात तू खंबीरपणे

सांभाळून घेशील स्वतःला

कमी नको पडू देऊ कधी

तुझ्यातील बाणेदारपणा

माहेर ते सासर समजून

जप तुझा तू करारीपणा 

सत्य ,असत्याची कर पारख

मला वाटेल तेव्हा अभिमान

आणि सुख लाभेल मनाला 

केले म्हणून मी कन्यादान