काव्यछंद

काय तुझा तोरा अन्

किती न्यारे तुझे छंद

रूप तुझे वर्णिता ते

उठती शब्द तरंग...

संतांनी अभंगातुन

ईषास त्या आळविले

जात्यावरील ओव्यांनी

मळभ दुर सारीले...

गरजलीस थाटात

शहिराच्या पोवाड्यात

बागडलीस आनंदात

लहानग्यांच्या गीतात...

शृंगारलीस लावणीत

शब्दसाज तो लेवुूनी

आनंदे ठुमकलीस

लोक गीतांमधुनी...

हळव्या मनाने कधी

आर्त साद घातलीस

बेधुंद होऊनी कधी

प्रेम रंगी रंगलीस...

महती तुझी वर्णाया

बहुत मी बुद्धीमंद

शब्दसुमने उधळीता

प्रकटती काव्यछंद...